شعر فارسی آیات غمزه

صداي پاي تو «شيراز» را «خراسان» کرد

قاسم صرافان — Sat, 15 Apr 2017 04:23:00 GMT

صداي ذکر تو شب را فرشته باران کرد

عبور تو لب «شيراز» را غزل خوان کرد

«کرم نما و فرود آ که خانه خانه ي توست»

بيا که چشم و دلت شهر را چراغان کرد

چو خواهرت که ز «درياچه ي نمک» دل برد

هواي زلف تو درياچه را «پريشان» کرد

نه شيخ شهر، تو شاهي که با چراغ رسيد

و برق عشق تو ما را گرفت و انسان کرد

ولي چه حيف که آن طره ي خيال انگيز

چه زود آمد و دل برد و روي پنهان کرد

چه اشک ها که ضريحت به گونه ها جاري

چه دردها که خدا با دل تو درمان کرد

شرابِ خون تو جوشيد و جان «حافظ» را

به جرعه اي غزل از جام غيب مهمان کرد

و گنبد تو براي دل کبوترها

چه مهربان شد و پرواز را چه آسان کرد

سفر اگر چه چنين ناتمام ماند، ولي

صداي پاي تو «شيراز» را «خراسان» کرد